Naast paprikachips, borrelnootjes en bitterballen
verschijnen ze steeds vaker op najaarsfeestjes die verder niks met Sinterklaas
te maken hebben: pepernoten! Of moet ik ze kruidnoten noemen? Ik bedoel die
veel bekendere halve speculaasbolletjes, niet die misvormde taaitaaibrokjes.
(Sorry, zo bedoelde ik het niet.) Ingewikkeld zeg, die definitie van
‘pepernoot’. Zijn er nog mensen die de speculaasbolletjes ‘kruidnoten’ noemen?
Ikzelf ga ze pas zo noemen als er een duidelijk onderscheid gemaakt moet
worden. Bijvoorbeeld in de volgende situatie: er staan op tafel twee bakjes,
één met pepernoten en één met kruidnoten en ik wil de halve speculaasbolletjes.
Dan zou ik vragen: “Mag ik de kruidnoten?” Als ik juist de zachte pepernoten
zou willen, dan zou ik toch waarschijnlijk wel moeten vragen: “Mag ik de
pepernoten? DUS NIET DE KRUIDNOTEN!” Die laatste toevoeging lijkt me haast
noodzakelijk, want iedereen denkt aan halve bolletjes bij het woord
‘pepernoot’.
Posts tonen met het label twistblog. Alle posts tonen
Posts tonen met het label twistblog. Alle posts tonen
maandag 30 november 2015
maandag 28 september 2015
Twistblog: Brussel, brillen en bekeerden
Een rapworkshop op Drongo
Had ik m’n ogen dicht, dan
waande ik me in een gymzaalkleedkamer. Maar ik had ze open en zag donkere
kleding, sneakers, petjes. Het was de rapworkshop in de Yellow Room die drie
kwartier te laat begon. Naast mij waren er zes andere deelnemers. De gasten van
Stikstof waren hierdoor net niet in de meerderheid. Stikstof, ik had er nog
nooit van gehoord. Gelukkig stelden ze zich voor: een rapgroep uit Brussel. Ook
wij kwamen aan de beurt. Je naam was niet genoeg, je moest ook vertellen wat je
met rap had. De drie zwarte petjes rechts naast me waren “bekeerd”. Okeej. En
ik? “Eehh, ik studeer Nederlands? En ja, ik vind het wel bijzonder hoe rappers
zo snel kunnen improviseren en met rijmwoorden kunnen komen en zo… ja.” De drie
vrouwen links van me waren netjes geklede docentes Nederlands die aan het
bijscholen waren, ieder van hen had geverfd haar, make-up en een designbril.
Hun doel was om “dichter bij hun leerlingen te komen”. (Ze waren het type
veertiger waarvan je niet wilt dat ze chill, doekoe en dissen zeggen.)
Het contrast was oogverblindend. Laten we beginnen. Lees
meer
![]() |
| Fotograaf: Henk Rougoor |
woensdag 2 september 2015
Twistblog: Vaarwel, Vier Musketiers
“Zo, nu zit ik met twee masters aan tafel!” Ik was gaan Bagels & Beansen met mijn studiegenoten, oud-studiegenoten eigenlijk al een tijdje. In het eerste jaar Taalwetenschap ontmoetten we elkaar en het was met hén dat ik de lunchzaak had ontdekt, ergens tussen wat colleges door. Ook toen we onze bachelor hadden gehaald (allemaal tegelijk) zochten we de Bagels & Beans op om het te vieren. Eentje nam altijd een bagel oude kaas en een ander nam altijd gekke sapjes. Lees meer
Abonneren op:
Posts (Atom)


