maandag 28 september 2015

Twistblog: Brussel, brillen en bekeerden

Een rapworkshop op Drongo

Had ik m’n ogen dicht, dan waande ik me in een gymzaalkleedkamer. Maar ik had ze open en zag donkere kleding, sneakers, petjes. Het was de rapworkshop in de Yellow Room die drie kwartier te laat begon. Naast mij waren er zes andere deelnemers. De gasten van Stikstof waren hierdoor net niet in de meerderheid. Stikstof, ik had er nog nooit van gehoord. Gelukkig stelden ze zich voor: een rapgroep uit Brussel. Ook wij kwamen aan de beurt. Je naam was niet genoeg, je moest ook vertellen wat je met rap had. De drie zwarte petjes rechts naast me waren “bekeerd”. Okeej. En ik? “Eehh, ik studeer Nederlands? En ja, ik vind het wel bijzonder hoe rappers zo snel kunnen improviseren en met rijmwoorden kunnen komen en zo… ja.” De drie vrouwen links van me waren netjes geklede docentes Nederlands die aan het bijscholen waren, ieder van hen had geverfd haar, make-up en een designbril. Hun doel was om “dichter bij hun leerlingen te komen”. (Ze waren het type veertiger waarvan je niet wilt dat ze chill, doekoe en dissen zeggen.) Het contrast was oogverblindend. Laten we beginnen. Lees meer
Fotograaf: Henk Rougoor

woensdag 2 september 2015

Twistblog: Vaarwel, Vier Musketiers

“Zo, nu zit ik met twee masters aan tafel!” Ik was gaan Bagels & Beansen met mijn studiegenoten, oud-studiegenoten eigenlijk al een tijdje. In het eerste jaar Taalwetenschap ontmoetten we elkaar en het was met hén dat ik de lunchzaak had ontdekt, ergens tussen wat colleges door. Ook toen we onze bachelor hadden gehaald (allemaal tegelijk) zochten we de Bagels & Beans op om het te vieren. Eentje nam altijd een bagel oude kaas en een ander nam altijd gekke sapjes. Lees meer

zondag 23 augustus 2015

Neder-L: Zó niet cool

Neder-L: Zó niet cool: door Maartje Lindhout Af en toe hoor ik het iemand zeggen, soms ben ik dat zelf: Dat is echt zó niet aardig, zó niet cool, zó niet leuk. ...

donderdag 30 juli 2015

Recensie: Ei - Anna Drijver

Het boek is “Voor haar”. Ja, lekker vaag, dacht ik, en begon te lezen. Bij een tweede boek van dezelfde auteur heb je altijd bepaalde verwachtingen. Je blijft vond ik heel goed voor een schrijfster die ‘slechts’ actrice was. De motieven waren zalig: pannenkoeken, vriendengroep, Nederlands studeren. Ik vond dat Anna Drijver met gevoel schreef, of in ieder geval dat ze heel goed een gevoel over kon brengen. Het gaat me met name om het ik-weet-het-niet-meer-het-maakt-allemaal-niet-meer-uit-help-ik-kan-het-niet-meer-aan-ik-ga-nu-weg-doei-gevoel. En de hoofdpersoon mag dat gevoel hebben, want ze heeft een goede reden. Het kraakheldere overbrengen van dit gevoel was ik vóór Je blijft nooit eerder tegengekomen in een boek. Erna weer wel, namelijk in Ei.


maandag 27 juli 2015

Gênante gebruikersnamen op social media

Hoewel er op alle sociale media wel voornaamachternaam-gevallen voorkomen, is er toch wel wat variatie. Dit komt natuurlijk ook door de wisselende mogelijkheid aan leestekens. Hoe noem jij jezelf op Instagram? En hoe op Twitter? Wat was jouw eerste e-mailadres?

Op Facebook heb je niet echt een nickname en heet iedereen zoals hij of zij in het dagelijks leven heet: Voornaam Achternaam. Natuurlijk zijn er hipsters die zich anders noemen, maar dat zijn uitzonderingen. De zakelijke namen hebben volgens mij met name te maken met het feit dat bijna iedereen wel Facebook heeft en je dus zo ‘echt’ mogelijk moet overkomen en zo goed mogelijk vindbaar moet zijn. Ook speelt het aanmeldformulier een belangrijke rol. Hier moet je namelijk je voornaam en achternaam op geven. Dan ga je geen gebruikersnaam bedenken. Nee, voor de échte gebruikersnamen moeten we bij andere sociale media zijn.

zaterdag 18 juli 2015

Recensie: Gelukkige slaven - Tom Lanoye


[lɑnwa:], zo spreek je zijn naam uit. Op z’n Frans, niet vreemd voor een Vlaamse auteur. Ik wist het eigenlijk pas nadat ik de kaft van één van zijn eerdere boeken had gezien. Daarop stond de uitspraak namelijk in fonetisch schrift, iets waar een taalwetenschapper verzot op is. Maar stiekem… Stiekem denk ik nog steeds ‘lanojje’ als ik zijn naam moet schrijven.

Gelukkige slaven, de titel klink goed doordacht, als een romantitel van Arthur Japin. Ik moet zeggen dat ik na het dichtklappen van het boek nog steeds niet helemaal snapte waarom Lanoye deze titel heeft gekozen. ‘Gelukkige lijken’ was duidelijker verwijzend geweest, maar dat dekt de lading niet helemaal, want de twee gelukkige lijken in het boek zijn niet waar het allemaal om draait.

zondag 28 juni 2015

Recensie: Jonas Jonasson - De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje


Wie Jonas Jonassons debuut De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween heeft gelezen, vermoedt misschien dat het bommenmeisje uit de titel van het tweede boek een kleindochter of leerling is van de 100-jarige man, die ook de nodige kennis over explosieven bezat, maar niets is minder waar. De gebeurtenissen uit De zonderlinge avonturen staan helemaal los van die uit het eerste boek. Toch zijn er wel parallellen.

Het tweede boek van Jonas Jonasson heeft wel wat weg van zijn eerste boek. Om te beginnen hebben beide boeken een lange en opvallende titel. De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje wekt interesse en nieuwsgierigheid op, al is dat wat minder dan bij het eerste boek.


woensdag 24 juni 2015

Recensie: De Consequenties - Niña Weijers

Een kunstenares, Minnie Panis, van ongeveer 27, wordt door haar minnaar gefotografeerd, als ze bij hem blijft slapen. Ze heeft dat niet door en merkt de volgende dag dat de foto’s in de Vogue staan. De fotograaf heeft er veel geld aan verdiend. Hij stelt voor om ieder de helft van de opbrengst te geven. Minnie wil haar geld inzetten voor een nieuw project: over een halfjaar, namelijk van 1 februari tot 21 maart 2012, moet de fotograaf haar gedurende zo’n twintig dagen blijven volgen. Hij mag niks laten blijken, het wordt dus een spionage. Op 21 maart moet hij een zelf te bepalen aantal foto’s inleveren bij een notaris.


zondag 7 juni 2015

Nog meer Noordwijks

Koningin Astrid Boulevard
Op mijn vorige blogbericht over het Noordwijks kreeg ik veel reacties, zowel van Noordwijkers als van niet-Noordwijkers. (Bedankt hiervoor!) Er werden veel tips gegeven voor andere typisch Noordwijkse termen of zinsconstructies. Over veel daarvan valt te twisten of het echt Noordwijks is, of toch eerder bijvoorbeeld Hollands. Vaak is het zo dat de uitdrukking in het oude Hollands voorkwam, maar nog slechts in sommige dorpen is overgebleven. Zie hieronder een bescheiden woordenlijstje. Van sommige woorden was ik niet zeker hoe je ze precies spelt. Ze worden natuurlijk ook bijna alleen gebruikt in spreektaal. Mocht je suggesties hebben, laat dan gerust een berichtje achter!


zaterdag 30 mei 2015

Waarom zeggen slapers zzz?

In stripboeken staat bij slapende mensen altijd zzzz. Waarom? Zo klink je toch helemaal niet als je slaapt? Ik ging eens op onderzoek uit en eigenlijk is het antwoord best wel logisch.
Bron: www.studiodegarnaal.nl

maandag 25 mei 2015

Ooit van heuten gehoord?

Een kimmetje in Noordwijk
Ik ben opgegroeid in Noordwijk, maar mijn middelbare school stond in Katwijk. Pas toen ik daarheen ging, leerde ik allerlei Noordwijkse woorden. Of eigenlijk kende ik ze al, maar ik kwam er toen pas achter dat ze typisch Noordwijks waren! Zo hadden de Kattukkers het over een zwin of zwinnetje, terwijl ik de ondiepe strook water op het strand ‘kim’ of ‘kimmetje’ noemde. Ik had nog nooit van een ‘zwin’ gehoord en begreep toen pas waarom een straatje bij mij in de buurt dat vlak bij de Branding en de Deining lag, Zwin heette. Ook leerde ik bij het vak Nederlands dat een klucht een blijspel was. Dit woord werd voor mij een homoniem, want klucht gebruikten wij altijd voor een steile heuvel die je bijvoorbeeld opfietst. En als ik aan mensen vroeg of ze het woord ‘slop’ of ‘sloppie’ kenden, moesten ze altijd lachen - nog steeds trouwens, nu ik naar de universiteit in Leiden ga - terwijl het voor echte Noordwijkers doodgewoon 'steegje' betekent. 

donderdag 30 april 2015

Tongen verven bij fonetiek

Ik zit op een stoel in het fonetisch lab met een schort om van dun doorzichtig plastic. Mijn mond moet helemaal schoon zijn. De laatste speekselrestjes slik ik door en ik doe wat me te wachten staat: ik steek m’n tong uit. Een klasgenoot pakt een penseel en schildert mijn tong zwart met zojuist vervaardigde houtskoolverf. Dit is geen grap. Dit is geen marteling. Dit is fonetiek.